Oczepiny (zwane też przebabinami, czepieniem, czepinami) to dawny
obrzęd weselny znany u większości ludów słowiańskich, podczas którego panna
młoda symbolicznie przechodziła ze stanu panieńskiego w zamężny. Nazwa oczepiny
pochodzi od czepca, nakrycia głowy, jakie nosiły mężatki w miejsce panieńskiego
wianka.
Oczepinom towarzyszyły
różne zwyczaje: panna młoda "na niby" zrzucała i deptała czepek,
czasem któryś z drużbów zamiast czepka wkładał jej na głowę męski kapelusz, uciekała
dookoła stołu przed mężatkami chcącymi ją oczepić, broniła się przed oczepinami
sama lub "pomagali" jej żonaci mężczyźni.Współcześnie w Polsce pozostałością oczepin jest spotykany na wsi w niektórych regionach zwyczaj datków "na czepiec" (zwyczaj ten ewoluował w tzw. taniec wykupny lub „zbieranie na wózek”). Obecnie, gdy wybije dwunasta w nocy, niezamężne panny i kawalerowie tańczą w kółeczku w rytm muzyki wokół państwa młodych i mają za zadanie złapać rzucane przez nich rekwizyty: panny - welon, podwiązkę lub bukiet, a kawalerowie krawat, musznik lub muchę. Ci którym uda się złapać rzucane części garderoby mają szansę na rychłe zamążpójście lub ożenek. Zgodnie z tradycją "nowa młoda para" powinna razem zatańczyć -najlepiej tango z różą w zębach (i figurami), a na specjalne życzenie gości wołających "gorzko, gorzko" albo odśpiewujących "Gorzka wódka" również się pocałować.

Bardzo fajnie opisane. Pozdrawiam serdecznie.
OdpowiedzUsuń